13 mei, dag 20 Key West

We hebben goed geslapen!! Heerlijke kamer maar helaas bij navraag is de kamer donderdag niet meer beschikbaar :-(

Als we thuiskomen van Key West zullen we dus iets moeten vinden voor morgen en overmorgen...hellup.

Op naar Key West maar eerst gaan we naar Robbie's waar we de tarpons kunnen voeren.

Dat blijken dus enorme vissen te zijn!

We krijgen een emmer met een bodempje vissen. Behalve de enorme en kleinere tarpons die ons glazig en soort van eng grijzend aankijken met de bek bijna bovenop staan er ook pelikanen en witte reigers die hopen op een hapje :-)

Bijna surrealistisch hè!

De vogels mogen we niet voeren, ah gossie. Leuk om even te doen :-)

Ondanks de emmer met zeepsop voor de handen (gatver, zit iedereen daar met zijn handen in?) blijft de visgeur aan de handen hangen.

Misschien even stoppen voor ontbijt en dan handen nog even flink wassen  :-)

Mmm, wat een lekker ontbijt ;-)

We willen niet teveel tijd kwijtraken dus de Mc Drive biedt uitkomst. We zijn helaas 10min te laat voor de EggMc Muffin, dan maar een cheeseburger..

We kregen na verzoek een bakje met wat desinfecterende gel en wat tissues :-) om de handen schoon te maken.

Onderweg veel mooie bruggen en kleine 'bounty' eilandjes.

Key West is dus het meest zuidelijkste puntje van Amerika. Op slechts 90 mile van Cuba.

Gek idee dat je volgend jaar misschien wel met een veerboot naar Cuba kunt gaan met hoe de dingen allemaal veranderen.

We parkeren en lopen direct naar het meest zuidelijke stukje om de foto te maken die iedereen schijnbaar onbezorgd maakt als bewijsstuk dat ze echt op Key West zijn geweest: SouthernMost Point!!

Wat echter een groot algemeen geheim is, is dat het een attractie is waar je wel even voor in de rij moet staan.

Ok, de hitte is verlammend maar we amuseren ons door naar een grote pelikaan te kijken die telkens een duikvlucht neemt in het water om al bovenkomend het visje te verschalken wat hij zojuist heeft gevangen.  

Ja, zo is de natuur, mooi om die prachtduiken te zien.

Op de grond zien we een schilderijtje met de tekst: One human family...mooie woorden.

Ach en daar zijn wij aan de beurt, de Duitse meneer achter ons is zo vriendelijk om de foto's te maken, eerst met mijn mobiel voor de snelle sharing  :-) en nog even met de 'echte' camera voor later thuis.

De man was zo aan het grinniken tijdens het fotograferen met mijn mobiel dat Charlotte zei dat hij ons waarschijnlijk aan het foppen was door Selfies te maken ipv foto's van ons ;-) Haha dat zou een goeie zijn! maar was niet zo..gelukkig maar..beelden doemen op van een breed lachend hoofd van die man haha!

Zo, de verplichte foto is gemaakt dus nu even Duval Street door. Het 'even' kun je weglaten want hij is ontzettend lang, je moet dus wel keuzes maken. Duval Street is vol winkeltjes, restaurantjes, barretjes, souvenir winkeltjes, een man zit achter een tafeltje sigaren te draaien. 

We lopen wat rond en Charlotte vind een leuk jurkje en we kopen weer wat borden voor onder onze veranda en Philippe is blij met weer 2 pakjes Bicycle kaarten die in Nederland niet verkrijgbaar zijn.

De dame in de kleding winkel wees ons op een leuk restaurantje in Duval Street, genaamd Pinchers..een bekend en oud familierestaurant. Hier zit je buiten en hoog met grote draaiende Fan's voor de verkoeling.

We namen tonijn sashimi (daredevils zijn we) en house salade with blackened Shrimp. (Blackened betekend dus niet aangebrand ;-) maar zijn speciale kruiden)

Het was eigenlijk best goed!

Boven een raam heel hoog zat een vogeltje te broeden op het nest.. Lief!..niet te erg eronder staan getuige de sporen onder het nestje.

We willen nog naar Sloppy Joe's en naar het Butterfly museum (tripadvisor nr 1 attractie in Key West) maar het is zo zo heet..het klinkt erg maar we gaan gewoon terug..terug om te plonzen en een hotel voor morgen te zoeken..ook belangrijk.

Thuisgekomen speuren naar hotels.

Kijk een One bedroom suite in het Viceroy hotel in Miami. 

Na flink speurwerk heeft Marco weer een (relatief) goede  prijs kunnen vinden.

Bijna te mooi om waar te zijn, via hotel zelf was de suite niet meer beschikbaar dus eens kijken wat er gebeurt als we aankomen.....

Zwembad op de 15-de verdieping en de foto's op de site zijn te mooi om waar te kunnen zijn. We gaan het zien.

Vanmiddag was er een vogeltje tegen ons raam gevlogen, hij leek ok dus geen aandacht meer aan gegeven.
Hij zat er vanavond echter nog steeds en onze lieve Charlotte bracht de vogel water, appel en een hoop TLC.

Hij ziet er goed uit maar durft niet te vliegen dus heeft ze hem voorzichtig met een handdoek opgepakt en naar beneden gebracht naar een beschut plekje.

De receptie op de hoogte gebracht en ze zouden een oogje in het zeil houden morgen..dat hoop je dan ook.

Zo, nu wat simpels eten dus een Whopper met kaas bij Burger King en we zitten daar bijna alleen op één andere familie na...Nederlanders.. 

En nu lekker even niets meer....of misschien toch nog een aflevering Bloodline.....

12 mei 2015, dag 19 Jetski..

Vannacht hebben we niet geslapen.

Aan de buitenkant van de muur zit een enorme airco.. Die klinkt zo hard door binnen alsof je op een werkplaats zit.

5mg Melatonine, oordoppen, muziek luisteren.. Alles werd overstemd door keiharde brom...

Even naar de receptie..

De dame achter de receptie heeft denk ik vaker deze klacht gehad want we werden meteen in een andere kamer geboekt. 2 verdiepingen hoger, nog mooier met keuken, woonkamer 2 slaapkamers en 2 badkamers, balkon rondom.

Het geluid hoor je nog steeds maar wel minder.

Om 1015 ontbijten in Shula's. We hadden havermoutpap, french toast en eieren met spek allebei.

Aardig, maar niet nog een keer voor 70$.

Phil en Marco besluiten een half uur te gaan Jetskiien.

Ze adviseren ons een guided Tour ivm de

hoge golven.

Een tour van 1,5 uur..wel prijzig (160$ per Jetski) maar toch besluiten we met zijn allen te gaan. Dit doe je niet snel nog een keer. 

WoW, wat was dat gaaf, eerst wel een beetje wennen, we gingen keihard, door de hoge golven, daardoor was het best wel eng.

We moesten in de baan blijven die de gids veroorzaakte en dat ging me een partij hard! Vol gas, schuin in de bochten echt supergaaf als je eenmaal het gevoel te pakken hebt!!

Af en toe stopten we even zodat hij wat over de natuur kon vertellen. 

Wist je dat de mangrove zoetwater bomen zijn (logisch) maar de capaciteit hebben om in het zoute water te overleven door al het zout  te leiden naar 1 blaadje welk dan geel wordt en vervolgens afvalt.. The Sacrificial Leaf noemen ze dat blaadje, mooi en triest tegelijk. Ook filtert de Mangrove boom het water waardoor het in die omgeving

kristalhelder is!

We  cruisen naar Horse Shoe Key, het eiland is in hoefijzervorm (dat heb je met zo'n naam ;-) ). We varen er heel langzaam binnen..elke dag komen hier 5000 vogels samen.. 

Wat een mix aan vogelgeluiden!

Philippe zag nog een dolfijnenvin, hij stond zo af en toe rechtop achterop de Jetski bij Marco. Charlotte zat achterop bij Viviane. Gaaf!!

We stopten ook nog ergens voor een frisse duik vanaf de Jetski, even lekker opfrissen. 

 

Mariska wees ons op een serie die hier op Islamorada wordt opgenomen. Bloodline..gisteren in bed gelijk de eerste aflevering gezien :-) Dank je, goeie tip :-)

Het speelt zich onder andere af op een prachtig hotel en bij Morada Bay. Onze gids stopte even met de Jetski voor Morada Bay zodat we het konden zien! Leuk! Daar zit het Morada Bay Café, daar gaan we straks eten.

Daarna weer vol gas!! En schuin de bochten in..wat gaaf! Is als motorrijden zonder helm..zout water spat op het lijf en gezicht, toch is het heerlijk!

Zonnebril nodig en waterproofmascara handig..(had ik niet..dus)

Aan al het mooie kwam een eind dus bij terugkomst even relaxen op een bedje bij zee, althans..Marco en Philippe gingen nog even samen Kajakken.

Daarna dan nog heel even liggen...heerlijk hier, we hopen dat het geluid vannacht meevalt en we kunnen slapen. Als dat zo js dan is dit helemaal perfect en willen we wel langer 

blijven.

Straks gaan we naar het Morada Bay Café,we hopen daar tijdens de Sunset te kunnen eten.

En misschien pikken we nog net het karaoke festijn mee in de Tikibar hier op het terrein.. Echt iets voor Marco..Not ;-)

 eerst nog drankje op balkon en genieten zolang het nog kan.

Morada Bay Café...

Wat is het daar idyllisch...wat een leuk restaurant. tafeltjes, dus voetjes ook, in het zand..

Het eten was ok, niet heel bijzonder en het is duidelijk dat je voor de setting betaalt. Die is dan ook echt de moeite waard! 

Relaxte muziek, mooie zonsondergang

Lichtjes aan, olielampen aan.

Phil drinkt cola uit een soort enorme weckpot, Char een heerlijk strawberry frozen drink, biertje, wijntje, kinderen Fried cheese met friet (eigenlijk gewoon een tosti zonder ham met friet), Marco en Vief weer gezamenlijk een Salade Nicoise en de Steak friet ..

Key Lime Pie met cappuchino toe en genieten van het uitzicht!

Thuis kunnen we de karaoke weerstaan, we ontdekken dat we toch behoorlijk verbrand zijn..alles trekt en prikt en is bovendien behoorlijk rood! nog een paar uur in de zon na het Jetskiien was misschien toch geen goed idee.

We gaan gewoon nog even een aflevering van Bloodline kijken, karaoke geluiden op achtergrond..kindjes zelf ook lekker even relaxen met een filmpje.

Dit is trouwens wel een heel fijne suite..zo hé!

Slechte start maar wat een heerlijke dag!

Morgen Key West..

Slaap lekker.